Harpa og Vignir í Brussel

Harpa og Vignir, ekki lengur í Brussel

2008-09-19T12:18:00.002+02:00

Fyrir þau ykkar sem hafa ekki rekist á okkur á götum Reykjavíkurborgar eða Húsavíkurbæjar, og/eða eruð algerlega laus við allt samband við umheimin og okkur, þá erum við ekki lengur búsett í Brussel og því til lítils að halda við síðu með titli sem gefur hið gagnstæða til kynna. Því höfum við opnað nýja síðu með viðeigandi titili sem lýsir betur okkar staðsetningu og starfi, en hún ber hinn ágæta titil: Vignir & Harpa volunteering in Uganda.

Birthday Party

2008-07-30T14:45:00.002+02:00

Yup, it's true...Harpa og Vignir eru að koma á klakann 13. ágúst!

Eins og vinir og vandamenn muna eru afmælispartí Hörpu klárlega kúl, og þess vegna verður haldið eitt slíkt á föstudeginum 15. ágúst á Hverfisgötu 105. Þú kæri lesandi ert hér með boðinn, nema þú þekkir okkur ekki neitt (sem verður að teljast afar ólíklegt.)

Tilefni partísins verður einnig Ugandaferð okkar Vignis í september, en þar munum við eyða næsta árinu að vinna hjálparstarf.

Afmælisgestir eru beðnir um að vera mjög kátir og afar ölvaðir. Tollurinn verður drukkinn en hafa ber í huga að hann er ekki óþrjótandi.

Og rúsínan í pusluendann! Þið sem hafið endalaust kvartað yfir því að það sé ómögulegt að gefa mér afmælisgjöf (Hulda aðallega:)) þurfið ekki að örvænta!... því ég tek ekki við neinum afmælisgjöfum að þessu sinni. Ekki einu sinni áfengi!!!

Þess í stað bið ég ykkur, ágætu vinir og vandamenn, að leggja inn á söfnunarreikning okkar Vignis, fyrir sjálfboðastarfi okkar í Uganda.

Reikningsheiti: Harpa Fönn Sigurjónsdóttir/Uganda.
Reikningsnúmer: 0567 – 14 - 602601,
kt. 170881-4519

Hvert lítið framlag er okkur mikils virði.

Takktakk

V and H

Paris

2008-07-23T10:03:00.007+02:00

Við ákváðum að bregða okkur í dagsferð til Parísar um daginn, Harpa hafði aldrei komið áður og mín síðasta ferð reyndist vera æfing í að þola ókurteisi og ömurlega þjónustu í heilan dag. Sem betur fer er Skopps ekki mikið fyrir "túrista" viðkomustaði og gátum við því sleppt öllu því veseni sem fylgir turninum góða, boganum góða og þessu blessaða safni... Þarna erum við mætt á nord station, ekki tilkomumikil lestarstöð verð ég að segja...
Við fórum í smá markaðstúr í 18, mikil stemming og lifandi hverfi, Skopps til mikillar ánægju...
Þar eftir gengum við upp á Montmartre hæðina. Harpa kvartaði mikið yfir rúllustigaleysi, að mig minnir daginn eftir að hún stakk upp á (í fullri alvöru) að klífa Kilimanjaro. Veit ekki alveg hvort Tanzaníubúar séu búnir að koma rúllustiga inn í fjárlögin ennþá, enn hver veit...
Þarna í bakgrunni má sjá Basilique du Sacré-Cœur er vel í myndina má sjá að ég er að safna í ægilega morðingjamottu... svo menn haldi nú ekki í að ég hafi verið að mjólka kýr í fimm mánuði (hvernig svo sem þau rök virka), þó allir ættu nú reyndar að vita að kýr hafa ekki sést á Stekkum í háa herrans tíð...
Harpa fékk sinn skerf af turninum, glæsileg símamyndavélin nær kannski ekki alveg að fanga þetta undur verkfræðinnar... en Harpa fékk þó að sjá hann!

Við fengum okkur að sjálfssögðu Crépes á Montmartre, þó að gæðin hafi reyndar fölnað í samanburði við nætursölumanninn í Nice, sem Daði, Eyvi og Árni þekkja af góðu.
Þar fundum við Antíkmarkað líka, Harpa hélt varla viti af spenningi og bjóst til að kaupa alla búðina, ég keypti svo handa henni hárspennur frá 70's og 80's, hárskraut frá 20's og 30's reyndist of dýrt.
Við náðum svo ýmsum þekktum viðkomustöðum út um strætógluggann, þar á meðal bakhliðina á Louvre safninu, sem er ofmetið fyrirbæri.
Við fórum frekar í Jardin du Luxemburg.

Og fengum okkur Sushi og smá blund.Við gengum svo um allt þarna í 5, 6, 4 meðal St. Germain. Ég var greinilega ekki nógu duglegur að taka myndir!
Þessa kirkju þekkja flestir, en þar sagði Hugo frá manni nokkrum er lagði iðn á að klingja bjöllum, verandi með gríðarstóran herðakistil...

Kvöldinu lukum við svo í Marais, þar sem við fengum okkur rómantískan kvöldverð við kertaljós á frábærum veitingastað sem heitir Hotel du Nord.

Sko á Íslandi, þá gerum við svona....

2008-07-08T14:52:00.003+02:00

Við Vix njótum lífsins eins og fyrri daginn. Vinnan er algert tjill, á meðan svokallaður "summer time" gengur yfir, sem gerir það að verkum að við komumst út í rigninguna kl. 4! Höfum aldrei verið jafn sátt við að geta buslað í pollunum og farið í ókeypis sturtu á meðan enn er bjart...

Annars hlökkum við mikið til Aser ferðar, og lifum á vatni og brauði þessa dagana í þeim tilgangi að spara hverja krónu, þar sem flugmiðar okkar voru keyptir með þeim mjög svo hagstæða gjaldmiðli "íslensku krónunni". Fjármálin munu þó líta betur út þegar við komum heim á klakann eftir Aser ferðina, því þá þurfum við ekki lengur að eyða peningum í drykkjarvatn.

Um sidustu helgi var glaumur og gaman og var okkur boðið í mat af Tore yfirmanni mínum á föstudagskvöldið og í partý hjá Agli nokkrum á laugardagskvöldið. Þar gerðust þau undur og stórmerki að við vorum fleiri íslendingar en Norðmenn!!! Enda nýttum við tækifærið óspart og töluðum aðeins saman á íslensku, í samræmi við íslenska kurteisi. Auk þess urðu flest allir mjög ölvaðir, enda ekki við öðru að búast, þegar svo margir íslendingar voru saman komnir í hús.

Næstu helgar verður hlaupið um alla Brussel og reynt að skoða, smakka, sjá, hlusta og bera vera... um allt í Brussel. Við höfum nú þegar verið hérna í 4 mánuði en erum til dæmis EKKI búin að borða nóg af vöfflum (það er reyndar aldrei hægt að borða nóg af vöfflum...). Við ætlum svo sannarlega að bæta úr því (já og öðru ómerkilegu, eins og að skoða Waterloo....) á næstu vikum!!!!
Sjáumst svo í vöffluvagninum á Lækjartorginu (vona að hann sé ennþá þar!!!???)

Jæja, verð að drífa mig út í sturtu.

Þangað til seinna....
Harps

la vie à Bruxelles Pt. II

2008-07-02T09:35:00.005+02:00

Já, lífið í Brussel heldur áfram sinn vanagang, við buðum fólki í "pylsu með öllu," en Norðmaður nokkur að nafni Svenn hafði eitt sinn bragðað þær lystisemdir á Airwaves hátíð á Íslandi. Við vildum því að sjálfssögðu sýna honum og fleirum íslenska gestrisni og keyptum hráefni sem líktust hvað mest innihaldslista sem er í þessum stórbrotna þjóðarrétti og buðum í partý. Við lentum í rokna vandræðum með að finna remolaði, og jafnvel enn meiri vandræðum í að biðja um það í búðum... Hvernig útlegst það á ensku, veit það einhver? Og það sem verra var þá vorum við búin að drekka Opal flöskuna sem mamma og pabbi komu með yfir fótboltanum. En það kom ekki að sök, við keyptum bara Jagermeister og buðum upp á restina af harðfisknum! Hér má sjá að það er ekki að leggjast allt of vel í Magnus og Martine.
Fleirum þótti nóg um.
Þarna má sjá að norðmennirnir komust í playlistann og skiptu vel völdum indídansbræðingi út fyrir A-ha, þjóðarstoltið má sjá springa þarna út í fullum skrúða með þessu kvæði: "Take on me"
Fljótlega fór að verða fátt um borðbúnað, en Svenn fann ráð við því.
Hann læsti sig þó fljótlega út á svölum eftir þetta.

Þarna hef ég svo ekki hugmynd um hvað hann er að gera.
Dansinn var stiginn.
Þó svo að nágranninn okkar og húseigandinn hafi komið og kvartað, þá höfðum við ekki miklar áhyggjur af hávaða úr nefinu á mér. (takið eftir "loud nose") Ég held að Harpa hafi alveg náð að yfirgnæfa öll möguleg nefhljóð með því að keyra hljómtækin svo gott sem í botni.
Það er svo farið að viðra býsna vel á okkur hér í Brussel og er nú kominn svokallaður sumartími í vinnunni, sem þýðir að við erum farin heim upp úr fjögur. Af hverju er þetta ekki svona alls staðar???
Einhverra hluta vegna var ég aldrei búinn að fara áður inn í Royal Galleries of Saint-Hubert. Kannski vegna þess að verslunargötur eru ekkert endilega það sem ég sækist helst eftir, jafnvel þó að þær séu yfirbyggðar og ævafornar.

Eitthvað rámar mig í að einhver hafi pantað mynd af súkkulaði og hér er hún. Súkkulaðið bókstaflega rennur í ám og fossum hérna.
Við fórum svo á hippatónleika í gærkvöldi. Þar mátti sjá börnin drulluskítug að grenja og príla upp á svið á meðan mamma, alveg jafn skítug, fékk sér bjór. Persónuleg skilaboð til móðurinnar: "The 60's are over!!!"

Heimilislegheitin voru slík að á miðjum tónleikum mátti sjá kött læða sér á milli lappana á fólki. Þessir tónleikar voru haldnir í hverfi sem kallast gjarnan "Don't go there at night."
Aðalatriði kvöldsins var Diane Cluck, þjólagatónlistarkona sem við höfum hlustað nokkuð á og notið vel. Framkoma hennar á sviði sveik ekki, góðir tónleikar.
Svo erum við að fara á Comets on Fire á fimmtudaginn!!! Hlakka til að fara heim með suð í eyrunum.

la vie à Bruxelles

2008-06-25T09:20:00.005+02:00

Hér fylgja nokkrar myndir. Ljósmyndaáhugamenn og atvinnumenn varist! Þessi myndavél er ekki með flassi, né nokkrum öðrum eiginleikum sem gera myndir fallegar...
Kauphöllin hér í Brussel er býsna forn, en hún var stofnuð á Napóleons tímum árið 1801.
Þarna erum við komin á Botanique, sem er tónleikastaður... Þarna fengum við okkur bjór í góðu yfirlæti.
Þegar við snérum aftur eftir tvo drykki voru þessir fýlupokar stignir á svið... Þeir tóku einhver tvö lög í viðbót eftir að við komum og svo "thank you goodnight"... Sé mjög svo eftir þessum 12 evrum, Svenn, sá sem dró okkur á tónleikana, var niðurbrotinn yfir þessu...

já, btw. varist hljómsveitina White Williams.

Þarna fórum við á verslunargötu við lestarstöðina sem kennd er við norður. Þessi gata er frábrugðin fjölfarnari verslunargötum, en þessari væri best lýst sem "ethnic" skransölugata.

Þarna voru allskyns vörur, múslímsk klæði, útsöluskór, arabísk tónlist, erótískur varningur, kebab og...
...vöfflur að sjálfssögðu.

Þeirra mun ég sakna hvað mest þegar ég fer héðan, og mér sýnist Harpa vera á sama máli af myndinn að dæma.
Hún bara sleppir henni ekki!
Yfirvaraskeggstímabilið mitt entist í um 30 sekúndur.
Þessi garður er skammt frá Schuman torginu í Brussel og er býsna stór og mikill.
Jubilee park heitir hann. Þessi bogi var reistur þar til að fagna 50 ára afmæli sjálfstæðis Belgíu, en það var árið 1880.

Til Brussel koma gjarnar reiðir vöruflutningamenn, bændur og sjómenn og mótmæla háu eldsneytisverði. Þá eru gjarnar sett upp gaddavírs grindur einhverskonar og mikil læti skapast hér... Ekki veit ég þó hvað Evrópusambandið getur beinlínis gert fyrir þetta örugglega ágæta fólk.
Við fórum í pool um daginn. Staðan er enn 1-1 hjá mér og Skopps... Úrslitin urðu að bíða betri tíma. Fljótlega fór vinafólk okkar að tínast inn og innbyrgðum bjórum að fjölga...
Þarna sitjum við úti á götu fyrir framan Kebab stað að horfa á Rússland - Holland. Kærasta Daníels, Gabriela, á rætur að rekja til Rússlands, en við hin höfðum notið góðrar spilamennsku nágranna okkar... andrúmsloftið var því skiljanlega tilfinningaþrungið.
Vertinn á kebabstaðnum var mikill vinur okkar og stígur hér Daniel dans við hann. Vertinn var svo ánægður að fá okkur að hann gaf okkur franskar, rak fólk frá sjónvarpinu, kveikti og slökkti ljósin til að fá fyrir okkur bestu lýsinguna og bauð okkur meira að segja að taka frá fyrir okkur borð fyrir næstu leiki...
Um helgina fórum við svo í einhvern risastóran "garð" í Brussel, sem líkist reyndar meira skógi.

Þar gerðum við okkur heimakær með heimagert túnfisksalat og...
...frönskubækur. Tekið skal fram að námið sækist hægt.
Við Skopps tókum upp á því að baka um daginn og buðum nágrönnum okkar að bragða á afrakstrinum. Einróma álit gesta var að vel hefði tekist til.
Svo skruppum við til Leuven um daginn og þar má sjá býsna fallegar og tilkomumiklar byggingar.
Vinafólk foreldra minna bauð okkur þangað og fóru með okkur á dýrindis steikhús.

Við erum svo búin að bóka miða til Azerbaijan þegar við ljúkum okkar starfi hér. Svo einnig erum við búin að kaupa okkur lestarmiða til Parísar í dagsferð.

Svo vil ég af gefnu tilefni minna á kommentaskyldu sem á þessari síðu er!

Í sól og sumaryl... lælælælælæ

2008-06-10T10:39:00.002+02:00

Aldrei þessu vant var ekkert ferðalag á okkur um helgina. Við ákváðum frekar að njóta rigningarinnar í Brussel, enda ekki svo oft sem rignir hérna... ó nei.

Við skelltum okkur á tónleika síðustu helgi, enda mikill metnaður að finna slökustu tónleikana. Þarsíðustu helgi 'uppgötvuðum' við kappann Bobby Sandal, síðustu helgi á Primavera voru nokkur atriði sem stóðu sannarlega upp úr hvað lélegheit varðar og þessa helgi urðum við sko aldeilis ekki fyrir vonbrigðum! Hljómsveitin White Williams stóð sannarlega fyrir sínu... þeir spiluðu 5 lög og litu út eins og dauðyfli á sviðinu. Markmiði er svo að toppa þetta næstu helgi.

EN fótbolti, vei! Nú er stefnan tekin á pöbbinn alla daga eftir vinnu til að fá sér öl. Yesyes, nú er sko komin góð afsökun til að drekka bjór alla daga, enda sól og blíða varla gild afsökun lengur.

Fleira að frétta:
- vasaþjófur komst í veskið mitt á sunnudaginn. Ég varð alveg brjáluð og tjáði öllum á markaðinum að ég héti sko Harpa og væri lögfræðingur og hann ætti bara að vara sig!
- Erum bæði orðin geðveikt góð í frönsku eftir alla frönskutímana (not)
- MIKIÐ að gera í vinnunni
- Ferð til parísar í mánuðinum
- Ferð til Aserbaijan í ágúst, að heimsækja Benna bro
- Eftir það verður farið á klakann aftur, eða um miðjan ágúst

Au revoir!
Harps

Primavera Pt. I

2008-06-03T14:26:00.007+02:00

Við brugðum okkur af bæ um helgina, tókum frí á fimmtudag og skelltum okkur til Barcelona!!!

Markaðurinn á Rambla var ákaflega heillandi og fengum við okkur sjávarrétti á hálfgerðum veitingastað á miðjum markaðnum, ákaflega skemmtilegt.

Við röltum meðal annars um gotneska hverfið þar í bæ, virkilega skemmtilegt að ráfa um þröngar göturnar.

En við höfðum ekki mikinn tíma til stefnu. Því aðalmarkmiðið var að fara á músíkfestival!!!
Harpa komin með prógram í hönd og yfirstrikunarpenna til að merkja við hvað við ætluðum að sjá! Tekið skal fram að fæstir þeirra sem komu fram á Primavera hafa selt meira en fimm hundruð plötur...
Hátíðarsvæðið reyndist vera einn stór steypuklumpur, en reynslan af Austurvelli reyndist vel og Harpa var fljót að finna nokkurra fermetra gervigrasspilldu þar sem hún gerði sig umsvifalaust heimakæra.
Við byrjuðum á Mt. Eerie, hann var ágætur.
Svo fórum við á þýsku mennina í Notwist, sem voru mjög góðir.

Þarna hittum við Böðvar og Skúla.

Eftir Notwist kíktum við á British Sea Power, sem voru ekkert spes, Public Enemy, sem voru stórskemmtilegir, þó Flava Flav sé ljóslega stórskemmdur.
Þetta band kannast kannski flestir við, en Portishead stóðu sig vel.
Eftir það kíktum við á nokkur lög með Caribou og héldum heim á leið.

Primavera Pt. II

2008-06-02T09:41:00.005+02:00

Á föstudeginum vöknuðum við snemma og fórum á markaðinn og keyptum okkur gríðarlega fjölbreytt úrval matar. Skinkur, kryddpylsur, osta, ferska ávexti, rauðvín...
Lókallinn var ferlega busy í að brytja niður matinn.

Þarna var nóg af fiski, mér þótti nú hinsvegar ekkert sérstaklega gleðilegt að sjá að krabbinn og humarinn var sprelllifandi á ísnum, bíðandi eftir hinu óhjákvæmilega...
Harpa var hinsvegar að deyja úr spenningi og langaði að kaupa allan markaðinn.
Þessi elska vildi bara helst ekkert fara...
Því næst fórum við í hinn víðfræga Güel garð sem mun vera á UNESCO listanum góða...
Hörpu þótti merkilegt hversu mikill halli var í "bílastæðum" á leiðinni upp...

Þar eru margir rúllustigar á leiðinni upp...
Útsýnið glæsilegt.

Þar fékk móderníski arkitektinn Antoni Gaudí að leika lausum hala á sínum tíma og bjó til ægilega fín mannvirki. Súlurnar þarna voru ekkert sérlega traustvekjandi. Kom svo á daginn að ekki einn einasta grasflöt var að finna í þessum afar víðfema garði...

Ævintýralegur stíll hjá þessum ágæta Gaudí.
Við leituðum hátt og lágt að grasfleti í þessum hluta Barca, en fundum ekki og héldum því picknickið okkar á bekki í öðrum nærliggjandi garði. Það var samt mjög kósí.
Það var svo ekki fyrr en nokkru síðar að við fundum loksins grasflöt.
Þar gerðum við okkur heimakær í nokkra klukkutíma áður en við fórum á tónleika.
Hér byrjar svo fjörið. Þetta band kallast MV & EE og eiga að spila folk tónlist að öllu jöfnu, en þetta skiptið spiluðu þau bara óinnblásið hipparokk. Gaman að sjá samt að J. Mascis úr Dinosaur Jr. barði húðir hjá þeim.

Þarna má sjá afar skemmtilega staðsetninguna á "Jagermeister" sviðinu.
Útsýnið yfir höfnina.
Þarna er ágætis band að spila sem kallast The Felice Brothers.
Þetta eru hinsvegar meistararnir í Man Man að spila "acoustic" set í pínulitlu tjaldi.
Six Organs of Admittance voru ein af aðalástæðum fyrir áhuga mínum á þessu festivali og stóðu þau vel fyrir sínu. Ben Chasny er ótvíræður snillingur.

Þarna eru Man Man svo komnir á stærra svið. Þvílíkir performerar, einn á hápunktum hátíðarinnar. Þetta kvöld sáum við líka Devo, Sebadoh, Cat Power og eitt lag með Why? Daginn eftir fórum við svo í Barceloneta, sem er niðri við höfnina. Þar fengum við okkur sjávarrétti með lókalnum. Mjög gott.
Þetta er Bon Iver sem átti eina af bestu tónleikum hátíðarinnar. Gæsahúð stóran hluta tímans.
Þetta er hin stórfína Port O'Brien.
Óðinn, Böðvar og Skúli stúdera prógrammið.

Okkervil River voru fínir þrátt fyrir tæknivandamál.
Eftir það var strollað upp á "útsýnispallinn."
Festival staðsetningin var alveg einstök.
Þetta eru Dirty Projectors, alveg stórgóð á sviði. Maðurinn kann sannarlega á gítar.
Harpa sæta.

Menomena voru góðir, en á lélegu sviði hvað hljóðgæði varðar. Við kíktum líka á Rufus Wainwright, Dinosaur Jr. (óviðjafnanlegt á sjá J. standa fyrir framan fjórar Marshall stæður að taka gítarsóló klukkutíma), Tindersticks, Scout Niblett og meistarana í Mission of Burma.
Animal Collective voru ákveðin vonbrigði.
Þeir voru frekar lítið live, mikið samplað og ekki þessi frumstæði kraftur sem maður þekkir þá af fyrri tíð.

Hátíðin búin og við að hugleiða næsta skref. Við Harpa ákváðum að fara á Hostelið okkar, gá hvenær flugið okkar færi og ná nokkra tíma svefni. Kom þá á daginn að flugið fór eftir tvo klukkutíma og fór því blundurinn fyrir lítið... en það hafðist allt saman, þökk sé því að Harpa henti sér fyrir leigubíl úti á götu...

Tónleikar: Sunset Rubdown og Kimya Dawson

2008-05-26T08:53:00.003+02:00

Við vorum dugleg um helgina hvað tónleikaferðir varðar, ég náði að draga Hörpu með mér til Antwerpen á föstudaginn til að sjá hina stórgóðu sveit Sunset Rubdown, sem átti eina af bestu plötum síðasta árs að mínu mati. Spencer Krug, aðalmaðurinn í Sunset Rubdown (og annar aðalmaðurinn í Wolf Parade) er einn af snillingum þessarar kynslóðar og var magnað að sjá hann frussa út úr sér vönduðum textasmíðum á sama tíma og hann hamaðist á píanóinu og sparkaði í bassatrommu allt samtímis.
Tónleikarnir voru stórgóðir. Leigubílaþjónusta Antwerpenbúa leggur samt ekki alveg sama skilning í "please hurry, we have a train to catch" og flestir aðrir. Bílinn kom ekki fyrr en eftir tuttugu mínútur (og lét okkur þar með missa af næstsíðustu lestinni) og þegar hann kom loksins var hann bara að spjalla við einhvern félaga út á götu og lét sér fátt um finnast þótt "excuse me, we have a train to catch" væri endurtekið í sífellu. Við náðum þó lestinni, en þó ekki nema með því að hlaupa í gegn um alla lestarstöðina.
Á laugardaginn fórum við hinsvegar að sjá ofur-krúttið Kimya Dawson. Hún hefur getið sér það til frægðar að eiga lög í spútnik kvikmyndinni ofurvinsælu Juno. En við vorum auðvitað búin að hlusta á hana löngu fyrir það, síðasta plata hennar var Soundtrackið við Hálendisferðalag okkar síðasta sumar.
Hún var ægilegt krútt: Eins einlæg og hægt er, talaði mikið um dóttur sína "Panda" og hitt og þetta fólk sem enginn vissi hver voru. Virkilega góðir tónleikar.
Hárið hennar virtist vekja mikla athygli meðal tónleikagesta...

En ég vil hins vegar af gefnu tilefni vara fólk við "tónlistarmanninum" Bobby Sandal, en hann sá um upphitun fyrir Dawson. Þó hann sé belgískur er aldrei að vita nema að tónlist hans reki á fjörur ykkar ágætu lesenda, undarlegri hlutir hafa gerst.

VARIST! Bobby Sandal! Hann er hálfviti...

Lífið í Brussel

2008-05-15T09:01:00.007+02:00

Einhver var að kvarta yfir því að við værum að gera allt of mikið hérna úti og látum við því nú fylgja nokkrar myndir af okkar fábrotna lífi hér í Brussel. Hér sitjum við á torginu Place Luxemburg, sem fyrir innvígða segist Plux (mjög töff, ég veit). Mjög gott í seinni tíð með hlýnandi veðri að sitja í grasinu, því staðirnir í kring um Plux spila mjög vonda tónlist, mjög hátt.
Verra er þó hversu snemma sólin sest... Þetta fólk er btw. Martine, einhver stúlka úr norsku sendinefndinni sem ég man ekki hvað heitir og Maria.
Maðurinn í jakkafötunum heitir Erlend, en við höfðum fram að þessu haldið að hann héti Alan. Kemur þá á daginn að þegar Norðmenn vilja gera grín að Íslendingum tala þeir bara norsku, en bæta "-ur" við endan á öllum orðunum... Ég hef ekki einu sinni óljósan grun um hvaða fólk þetta er með honum á myndinni...

Harpa var búin að drekka nokkra bjóra og var farin að detta úr fókus annað veifið. Hún var að sjálfssögðu búin að nýta gríðarmikla reynslu sína af Austurvellinum og fann indverska búllu þar sem við keyptum kaldan bjór á mun lægra verði en fólk sem hafði mun lengri reynslu af Plux, þetta eru náttúrulega amatúrar!
Við bæði farin að detta úr fókus.
Ég held að þarna hafi Harpa verið að reyna að bíta af mér nefið.Við (ég?) vorum alveg sannfærð um að þetta væri plötuumslagsmynd í hæsta gæðaflokki.
Það var farið á lífið.

Síðar í vikunni var haldið svokallað "EFTA spring fling" þar sem setið var úti í garði í vinnunni og drukkið volgan bjór og vonda kampavínsbollu. Hörpu var þetta ekki samboðið og fór að sjá konuna með herðakistilinn og tvo aldraða vini hennar, þetta þríeyki hafði víst einhverntíman getið sér orðspor fyrir að hafa samið eitt eða tvö lög á síðustu öld. Hörpu fannst víst voða skemmtilegt að heyra einhverja konu úti í bæ syngja um hvað það elski hana enginn, en Spring flingið var sko líka mjög skemmtilegt!

Dæmi: Ung norsk stúlka sagði okkur sem sátum við eitt borð að útikerti væru hættuleg heilsu okkar, sem og farsímar myndu gera okkur ófrjó. Við tókum þessu semi-alvarlega og töluðum um meintar hættu þessara hluta með hálfkæringi. Stúlkan stóð þá upp og sagði hátt og snjallt "Well, I'm leaving, because you people suck!"

Og hún var ekki að grínast.

En Harpa fékk semsagt boðsmiða á Portishead og skemmti sér konunglega, hún getur kannski lýst því betur en ég í næsta bloggi. Við erum samt að fara að sjá Portishead aftur á Primavera í lok maí, Barcelona here we come!!!

Núna um helgina buðum við nokkrum krökkum í grill á sunnudaginn úti í garði sem er rétt hjá okkur.
Þetta eru Maria og Magnus.
Þetta fólk ættuð þið að þekkja orðið...

Erlend, Charlie og enn einn norðmaðurinn...
Egill heitir þessi...

Gítarinn var með í för... við Egill reyndum að halda uppi stemmingunni. En vorum ekki alveg búnir að þaulæfa prógrammið. Því verður kannski best lýst með performancinu á Lou Reed slagaranum "Perfect Day," en ég kunni bara viðlagið, sem Egill kunni ekki, en til allrar hamingju kunni hann versið... þannig að gítarinn var bara látinn ganga á milli...
Ég held að ég sé meira að segja að spila það þarna, alla vega C#m
Þarna má sjá bolinn sem Harpa gaf mér í afmælisgjöf!!! Hún virtist eitthvað undrandi þegar ég klæddi mig í hann um daginn þegar við fórum út... eins og þetta væri eitthvað grín, er ekki alveg að átta mig á þessu...
Þetta "monstrosoty" er gosbrunnurinn rétt hjá okkur. Harpa hefur heitið því að þar verði tekin "trainee sturta" áður en yfir lýkur.
Þessi mynd er tekin fyrir hjónin í Kaldbak, en þarna má sjá að "trjágirðingin" er að laufgast og lítur svona út í dag. Við munum birta update þegar dregur til frekari tíðinda á þessum vettvangi.

Harpa var svo annars að koma úr tveggja daga ferð til Lúxembúrgar. (Ég komst ekki, var með presentation í vinnunni). Þar var farið í presentation hjá EFTA dómstólnum og dómsmál og fleira skemmtilegt. Ég held samt að Hörpu hafi nú þótt skemmtilegast að fá frí í vinnunni og skoða nýja staði, þau fóru víst á einhvern ægilegan snobb hádegisverð í Nýlistasafninu.

Svo erum við byrjuð á fullu í frönskunni, en við erum alltaf svo busy að það lítur út fyrir að við náum ekki að mæta í nema helmingin af tímunum. Harpa sér mjög svo eftir þeim krónum... ég meina evrum.

Suður Frakkland Pt. I

2008-05-13T14:08:00.009+02:00

Jájá, langt er síðan bloggað var síðast, hér mun því koma helvítis hellingur á næstu dögum. Prógrammið byrjar á för okkar til Suður-Frakklands. Við lentum í Perpignan eftir heljarinnar vesen með að koma tjaldinu í gegn um öryggishliðið (það tókst raunar ekki.) NB fyrir þá sem ætla að fljúga til eða frá "Brussel" með Ryanair skal tekið fram að flugvöllurinn er alls alls alls ekki í Brussel, langt því frá...

Rútan var tekin til Prades þar sem var stoppað stutt áður en gangan hófst. Áfangastaðurinn var þorpið Eos, sem þykir eitt það fallegasta í Frakklandi. Harpa var eitthvað svartsýn með veðrið þegar gangan hófst, enda hafði verið svalt í Brussel fram að þessu.
Þetta er nokkrum mínútum síðar.
Gangan var tekin með nokkrum pásum og notið útsýnisins.
Önnur pása.
Ég hafði einnig klætt mig of mikið og sá því Harpa tilefni til að smella mynd af mér klæðast í nýju stuttbuxurnar sem mamma og pabbi gáfu mér í afmælisgjöf. Takk fyrir mig, þær komu að góðum notum.

Bærinn er sannarlega fallegur.

Gróðursæll inni í görðum, en annars laus við allt annað líf, sáum varla eina manneskju í bænum allan tímann.
"Göturnar" þröngar.

Til sönnunar þess að við löbbuðum alla leið upp á topp, tók ég mynd inni í kirkjunni.
Og útsýnininu.

Skopps fann þar einnig draumahúsið sitt.
Þarna erum við í bæ sem ég man ekki alveg hvað heitir, en þar stöldruðum við við í smástund og tókum í spil og drukkum bjór.

Svo héldum við áfram á leið okkar.
Þar til við komum að öðru af "fallegustu þorpum Frakklands," Villefranche-de-Conflent. En það er eiginlega bara virki, tvær götur og stórir og þykkir veggir allt í kring.

Svo fórum við í nærliggjandi bæ, Corneilla de Conflent og gistum þar í tjaldi. Það var mjög kalt og óþægilegt.
Svo skoðuðum við okkur þarna um nærliggjandi sveitir. Við ætluðum að fara í suður, en til allrar lukku var okkur tjáð að það væri fjallaleið sem væri kannski ef til vill nokkuð torfær. Í staðinn fórum við upp á við.

Suður Frakkland Pt. II

2008-05-13T13:30:00.012+02:00

Það var ágætis kona sem skutlaði okkur áfram á leið okkar. Hún talaði litla frönsku, en við vorum sammála um að útsýnið væri trés jolie. Þarna erum við komin í annað af "fallegustu þorpum Frakklands," þó að þau þorp á leiðinni hafi ekki verið síður myndarleg. Ef myndin er stækkuð má sjá að íbúatalan þarna er ekki sérlega há.
Útsýnið glæsilegt.

Þarna eru göturnar líka í þrengra lagi.

Þarna erum við komin í kastalann í Mosset.

Svo héldum við í óvissuna, við vissum í raun ekkert hvað beið okkar, hvernig vegur þetta var, hversu mikil umferð og í rauninni aðeins óljósan grun um hversu langt var í næsta bæ.
Litið aftur í hinsta sinn.

En sjá!!! Þarna erum við komin upp í rúmlega 1500 metra hæð, hvernig skyldi það hafa gerst?
Leiðin niður var dásamleg, það keyrðu um það bil fimm bílar framhjá okkur í einhverja klukkutíma.
Okkur var nokkuð sama um einveruna.
En þarna erum við komin í bæ sem mig minnir að sé Axat. Leiðin þangað var stórkostleg. Á leiðinni niður af fjallinu gengum við framhjá konu sem var úti að ganga með hundinn sinn og fundum við ilmvatnslyktina af henni í opinni náttúrunni yfir veginn. Hún tók okkur svo upp í, sagði eitthvað um "ne pas peu á chien" og keyrði okkur að heimabæ sínum Conozouls og bauð okkur þar upp á vatn og djús. Hún var ægilega stolt af heimabæ sínum (sem var NB glæsilegur) en við ætluðum að halda áfram og gerði hún sér því lítið fyrir og skutlaði okkur til Axat. Útsýnið á leiðinni var vægast sagt dásamlegt og keyrðum við í gegn um gil sem er eitthvað það myndarlegasta sem sést hefur.
Í Axat var tekið í spil við ánna og drukkið bjór.

Þar sem veitingastaðir í Axat voru lokaðir héldum við bara áfram á leið okkar. Við þáðum far hjá ungu pari sem keyrði um á pínulitlum tveggja dyra fólksbíl fullum af drasli og afar vinalegum hundi. Parið var stórkostlega undarlegt, stelpan hlæjandi eins og geðsjúklingur allan tíman, náunginn í sífellu að skamma hundinn fyrir að færa sig. Greyi hundurinn var í kremju á milli okkar Hörpu og tók þá skyndilega að sleikja á mér lærið af mikilli áfergju, en sökum þess að ég var skorðaður þéttingsfast með bakpokann í fanginu var mér lífsins ómögulegt að fá dýrið til að láta af ástaratlotum sínum og var rennblautur á fótunum þegar við loksins komumst á áfangastað...
Þarna erum við komin til Caudiés de Fenouledes, þar splæstum við á okkur út að borða á local veitingastað, fengum okkur local vín og local rétti og að sjálfssögðu franska súkkulaðiköku.
Tjaldsvæðið í bænum var lokað en við notuðum það nú bara samt, Harpa var dálítið stressuð.
Áfram héldum við á leið okkar til Éstagel. Fengum far hjá ofur-töffurum sem hlustuðu á franskt rapp á hæsta hljóðstyrk alla leiðina.
Þar fundum við heimagistingu hjá hjónakornum sem tóku sérdeilis vel á móti okkur, jafnvel þó við höfum prúttað niður verðið. Þau voru með stóran garð og hund sem var býsna gáskafullur.

Mjög cosy staður, þar héngum við í sólbaði allann daginn og tókum því rólega. Daginn eftir brasaði hún handa okkur veglegan morgunverð, sem innihélt meðal annars local delicatessenið sem var einhvers konar ostur (líkara skyri) með hunangi.
Kirkjan í bænum.
Daginn eftir ákváðum við að fara í rútu.
Fórum aftur til Perpignan og ákváðum að skella okkur bara suðureftir. Fjallaþorpin þar voru alveg ágæt, en eftir að hafa séð svo mörg slík áður vorum við ekki alveg sannfærð. Eftir að hafa farið tveimur stoppum lengra en miðinn okkar sagði til um ákváðum við að angra bílstjórann ekki meir og fórum út. Svo tókum við skólabíl til Argéles sur Mer.
Eins og þeir sem mælandi eru á frönsku gætu hafa gert sér í hugarlund, þá er sá bær við hafið.

Svolítil strandbæjarstemming þar, en sætur bær engu að síður.

Hótelið var glæsilegt. Skopps að stelast til að leggja sig, mikill prakkarasvipur þarna í gangi.
Kirkjan í Argéles. Ég reyndi nú samt sem áður að gefa Hörpu frið fyrir kirkjumyndatökum en stundum gat ég ekki staðið á mér.

Aftur komin á Hótelið og viti menn! þar voru tekin upp spil.
Sautjánan í Perpignan.
Harpa var ekki alveg nógu sátt með að ég vildi labba í fimm mínútur á lestarstöðina í Perpignan, sem Salvador Dali sagði að væri "miðstöð heimsins." Í staðinn löbbuðum við í einhverja tvo klukkutíma í leit að veitingastað sem væri henni samboðin, til þess eins að fara aftur á fyrsta veitingastaðinn sem við sáum, en viti menn! Þá var hann lokaður...
Við tókum í spil í Perpignan á kaffihúsi.
Þarna er kastalinn í Perpignan.

Og þar var að sjálfsögu tekið í spil.
Ferðin á enda, við biðum eftir flugvallarútunni á Kebab búllu og jú, þar var tekið í spil.

Góðir gestir

2008-04-30T12:07:00.000+02:00

Mamma og pabbi komu að heimsækja okkur í síðustu viku. Ég hafði setið þar áður sveittur við internetið að reyna að finna sómasamlega gistingu fyrir þau á sómasamlegu verði. Einu lausu hótelin sem ég fann voru á á bilinu 250-500 þúsund krónur. Síðar þegar ég fór að hringja í Guesthouse hér í Brussel að spyrja um gistingu frá 21. apríl var svarað: "Of course not!"

Kom þá á daginn að mamma og pabbi höfðu pantað miða til Brussel á sama tíma og stærsta sjávar-expo í heimi. Þá munu öll hótel vera pöntuð ár fram í tímann og varla laust rúm að finna í borginni... Ég sendi þau bara til Antwerpen í staðinn.
En það kom vonandi ekki að sök, enda indælisbær og fór vel um þau hjá mjög svo gestrisni konu sem vildi allt fyrir þau gera. Ég og Harpa fórum að heimsækja þau til Antwerpen á fimmtudaginn og fórum á Kóreskt BBQ, sem var ægilega gaman. Þau vildu svo að sjálfsögðu bara vera áfram í Antwerpen.

Þau færðu sig svo til Brussel um helgina, þarna römbuðum við inn á ítalskan veitingastað í Ixelles sem reyndist vera einn sá besti sem við höfum slysast inn á í langan tíma...
Við erum þarna býsna þreytuleg að sjá eftir langa vinnuviku...

En þarna er kominn laugardagur, við komin til Gent, bjórinn kominn í hönd og hitastigið langt upp fyrir 20°Við settumst þar á fyrsta torgið sem við fundum og drukkum öl.

Svo löbbuðum við svona tíu metra og settumst aftur niður og fengum okkur dýrustu vöfflur í heimi. Við móðguðum þjónustufólkið eins og við gátum, fyrst bað ég um reikninginn á frönsku sem er algert "no-no" í flæmskumælandi borg og þjónustustúlkunni var heldur ekki sjáanlega skemmt þegar mamma sagði "úff" þegar reikningurinn kom...

Okkur var nú samt nokk sama þótt þjónustuliðið í Gent væri eitthvað pirrað og nutum þess bara að vera í sólinni.

Við fórum í siglingu á Scheld og Lys ánnum og skoðuðum arkítektúrinn í borginni.

Gent er 233 þúsund manna borg.
Kirkjunar menn voru ekki fastheldnir á fé forðum daga og byggðu þrjár kirkjur í röð. Mjög gott fyrir ferðamenn seinni tíma að þurfa ekki að þvælast um alla borg að leita að þeim.

Siglingin var mjög skemmtileg, undir göng og allt.
Útsýnið gott.

Sum húsana voru komin á viðhald...

Hörpu fannst það bara þeim mun meira heillandi.

Og hér fann hún draumahúsið sitt, henni þótti þá heillandi tilhugsun að skreppa út í sjoppu á bátnum sínum. Ég ímynda mér hinsvegar að það geti orðið ansi þreytt eftir svona tuttugu skipti...

Gravenstein kastalinn var nokkuð glæsilegur.
Útsýnið úr bátnum var gott.
Eftir bátsferðina var baðað sig í sólinni.

Í bakgrunni má sjá alveg gersamlega vonlausa kajakræðara, á eftir kom 20 manna hópur sem virtust frekar vera í kajak-klessubíla sporti fremur en nokkru öðru.
Harpa fyrir framan kastalann.
Kominn tími á bjór og því stilltu mamma og Harpa sér upp við eitthvert höfuðvígi sósíalismans þarna í Gent.
Öngstrætin heilluðu Hörpu.
En ég skoða gömul hús.

Kirkjurnar þrjár í bakgrunni. Þarna erum við komin á Afríkusafnið á Sunnudeginum.

Safnhúsið er stórt og mikið, en þar gortuðu Belgar sig af nýlendugóssinu sínu forðum daga.
Garðurinn er einnig mjög stór.
Þarna mátti sjá allskyns minjar um nýlendutímann og Kongó.
Harpa ætlar að sauma á mig svona hatt.
Harpa og pabbi skoða minjar um ævintýri Stanley og Leopold II. Miklir ágætismenn þessir nýlenduherrar annars. Þeir þvinguðu "þegna" sína til að sækja gúmmi, sem var gert með að frumbyggjar létu það renna úr trjánnum yfir líkama sína og rifu það svo af á afar sársaukafullan hátt þegar heim var komið. Leopold var hinsvegar eitthvað óþreyjufullur eftir gúmmíinu og setti á lágmarksframleiðsu... Þeir sem ekki stóðu við það áttu ekki von á góðu. Belgískir hermenn voru víst gjarnir á að spandera byssukúlum sínum í sportveiðar og var þeim því gert að presentera eitt stykki afskorna hendi fyrir hverja kúlu sem eytt var. Þeir fóru þá bara samt á veiðar og skáru hendurnar af lifandi fólki og sendu til Belgíu. Já, það er gaman að læra sögu.

HARPS BLOGGAR!

2008-04-28T17:46:00.004+02:00

Vixi minn er klárlega ekki að standa sig í blogginu. Ekki búið að heyrast múkk frá honum í næstum því viku! Ég er miklu duglegri, enda commenta ég óspart undir bloggið hans. Að auki blogga ég í hausnum á mér á hverjum degi sem þið heppnu lesendur fáið auðvitað beint í æð! ÉG eyði sem sagt öllum mínum tíma í að láta undan bloggheimti ykkar, kæru lesendur...

duglega duglega ég...

Í dag er góður dagur. Í dag er réttara sagt frábær dagur. Ég og Vix ætlum ad fagna í Kampavíni á eftir. Leigjendur mínir, þeir bjánar, fóru úr íbúðinni minni í dag. loksins. Þeir skulda mér ekki nema tveggja mánaðarleigu + vexti + innheimtukostnað + viðgerð á lás.

Þetta unga fólk í dag... já seisei... Ég, gamla konan, ætla aldrei, ALDREI, að treysta ungu fólki aftur, anda allt djöfullsins pakk!

Fleira er að gerast í dag. Við Vix erum að fara út að borða með tengdó. Við erum búin að fara svo oft út að borða með tengdó, boðin af þvílíku rausnarsemi þeirra, að við erum orðin uppiskroppa með 'world cuisines'. Eina sem við eigum í rauninni eftir er íslenskur matur, svið og hrútspungar, sem við ætlum einmitt að gera dauðaleit af í dag, en það gæti reynst erfitt að finna slíkan veitignarstað hér í Brussel, innan um allt gourme-ið...hmmmm...

Já, tengdó eru í heimsókn og við erum alveg búin að skemmta okkur konunglega, heldur betur! fórum í Antwerpen á fimmtudaginn, flæmska bæinn Ghent á laugardaginn og Afríkusafnið á sunnudaginn. Fannst svolítið skrítið að þeir séu hættir að hafa afríkubúa til sýnis í safninu, en ég sá einn í metro-inu þannig að þetta var allt í lagi...

Klukkan er orðin 6 þannig að nú kemur Vixinn minn að reka á eftir mér

Aur Revoir og þangað til næst (hvenær svo sem það nú verður....)

Harps

Afmælisblogg

2008-04-23T09:39:00.009+02:00

Hvað gætu Vignir A. Guðmundsson, Immanuel Kant, Lenín, Oppenheimer, Charles Mingus og Bimbo Coles átt sameiginlegt?

Vissulega eru Vignir og Kant hugsuðir á heimsmælikvarða, hæfileikar Vignis og Bimbo á körfuboltavellinum eru nokkuð svipaðir. En vitað er að Bimbo Coles var afleitur heimspekingur og Immanuel Kant kunni ekki að troða.

Það er, jú, annað sem tengir þá saman, þeir fæddust allir á sama deginum. Ég varð víst 27 ára í gær. Að því tilefni fór Harpa með mig í smá ferð á Laugardaginn.

Við fórum aftur til Antwerpen til að fá okkur Kebab. Mér finnst þeir ægilega góðir og eru ekki á hverju strái hér í Brussel. En þó ótrúlegt kunni að virðast þá var kebabinn ekki aðalmarkmiðið, heldur...
Dýragarður!!! Harpa komst að því fyrir nokkru að ég hafði ekki farið í dýragarð nema einu sinni á ævinni og það var svo langt síðan að ég man varla eftir því... Þessi elska vildi því bæta úr því...
Hún var þó lang sætust í öllum garðinum...
Þessi félagi var að fá sér snæðing.
Þessir voru í lengra laginu.
Þessi var frekar dapur að sjá...
Fílarnir voru stórir.

En nú að annars konar dýragarði! Það var partý um kvöldið, mér til heiðurs.Þessu ágæta fólki líka, þau áttu afmæli 19. og 20. apríl. En fyrir þá sem ekki vita eru þetta Charlie og Maria.
Þetta fólk er norskt og bera nöfn á borð við Martine, Magnus og Alan.
Þetta eru Harpa, Kari og Maria.

Þarna voru leikar farnir að æsast og staup komin í spilið. Hörpu leiddist það ekki. Charlie líst eitthvað illa á blikuna.
Harpa og Martine.
Magnus kominn á milli.
Mikið fjör.

Þarna var fjörið orðið svo mikið að hafa þurfti fataskipti.

Ég fékk svo köku í vinnunni í gær. En þar sem við erum bara tvö á deildinni minni var hún frekar lítil. Harpa kláraði svo alla kökuna í dag!!!

Tónleikar: "Domino-festival"

2008-04-17T09:47:00.005+02:00

Við Vignir áttum afar viðburðarríkan og skemmtilegan þriðjudag (eins og reyndar flestir dagar eru). Þessi dagur var einstaklega menningarlegur því við skelltum okkur á opnun nr. 2 á “Iceland on the Edge” sýningunni í BOZAR. Sýningin sem var verið að opna hét: “The Icelandic National Concert and Conference Center in Reykjavík” og “ SKÁL – Drinking Horns”. Yesyes…Við erum klárlega orðin snobbpakk. Hér eftir munum við AÐEINS láta sjá okkur á sýningum og opnunarviðburðum í Reykjavíkinni, í fylgd Herdísar ömmu. Þannig að þið sem enn hangið á Dillon og Ellefunni…don´t expect to see us in Retro Reykjavík!

Af alíslenskum sið seinkaði opnuninni um halftíma, sem kom sér afar illa fyrir okkur, þar sem við áttum stefnumót við Jana Hunter, Phosphorescent (já, btw…..Hann bað að heilsa þér Huld), Mariee Sioux og Alela Diane seinna um kvöldið.

Sem BETUR FER var þjónninn ekki íslenskur og hafði því mætt á réttum tíma í vinnuna, og bar fram troðfulla bakka af allskyns áfengum veigum. Í fáfræði okkar og sakleysi ákváðum við að treysta fyllilega á íslenska mannasiði og biðum og biðum, en eftir 2 rauðvínsglös (sem við fengum NB EKKI að drekka úr þessum frægu “Drinking Horns”!) og mikið garnagaul (kokkurinn var greinilega íslenskur, matarlyktin var rétt farin að ilma um salinn en ekkert bólaði á matnum sjálfum!) ákváðum við að láta okkur hverfa, enda þvílíkur dónaskapur hjá okkur að láta Jana Hunter bíða!!! Spenningurinn fyrir tónleikunum var rosalegur enda hef ég ALDREI séð betra line-up á einstökum tónleikum og fyrir aðeins 12 EUR! Við hlupum því af stað um Brussel borg og voum mætt að fyrra sviðinu rétt fyrir kl. sjö.

Á slaginu sjö byrjuðu sörguð gítarhljóð og kynæsandi rödd Jana Hunter að hljóma um salinn og ég bara vissi að næstu fjórar klukkustundirnar yrðu himnaríki! Ég truflaði reyndar oft tónleikana með garnagauli og bölvaði því íslenska kokkinum frá opnuninni…

45 mínútum síðar, á öðru sviði, eða leikhússviðinu, byrjaði Mariee Sioux, og hennar ótrúlega mjúka og fallega rödd söng óaðfinnanlega kaflaskiptu og löngu lögin sín.
Eftir það færðum við okkur á fyrra sviðið aftur og innan 10 mínútna byrjaði einlæga og brotna rödd Phosphorescent að hljóma um salinn. Hann spilaði í rúmlega klukkutíma innan dyggra aðdáanda (það voru aðeins um 100 manns í salnum). Vix var super ánægður með tónleikana, enda mikill aðdáandi, og auðvitað hreif hann mig með sér. Ég hlustaði mikið á aðra plötu Phosphorescent (tihi… Huldsl, þú mannst eftir því….), og aðeins þá fyrstu, en er alls ekki eins heilluð af þeirri nýjustu og á tónleikunum fannst mér hann vera of hrifinn af loopum, amk fyrir minn smekk.
Eftir það byrjaði aðalatriðið, Alela Diane, á leikhússviðinu. Í þetta skiptið voru öll sæti full en við sátum upp á svölum með ótrúlegt útsýni yfir allt sviðið. Hún spilaði bæði ein og ásamt hljómsveitinni sinni, sem Mariee Sioux einmitt skipar, auk pabba Alela og Matt Bauer, sem var einstaklega laginn a banjóið.
Ég man ennþá eftir því þegar ég byrjaði að hlusta á Alela, fyrir rúmlega einu ári síðan, þegar hún var að gefa út sína fyrstu breiðskífu. Á þeim tíma var stundum hægt að sjá nafninu hennar bregða fyrir á tónlistarblog-síðum en nánast hvergi ananrs staðar! Þess vegan var ég algerlega hissa á öllu fólkinu sem mætti á tónleikana!!! Ég var næstum búin að rífa í Vigni og troða mér út, því hún var klárlega orðin allt of commercial fyrir okkur!!! Alveg greinilega búin að selja meira en 1000 plötur!

En því verður ekki neitað að hún er með alveg einstaklega skemmtilega og sveiflandi rödd og setur svolítinn kántríblæ inn í folk-ið, sem gerir folk-ið að mínu mati einmitt e-ð svo mikið ekta American folk. Þannig að ég bara VARÐ að sjá hana, enda mikill aðdáandi, bæði hennar og folk-tónlistarinnar.

Og ekki olli hún vonbrigðum! Hún hafði gott skipulag á lagaröðinni…. Maður þekkti vel flest lögin, og þau sem maður þekkti ekki raðaði hún vel inn á milli henna. Þetta var bara alger snilld vægast sagt. Í laginu “pieces of string” kom stúlknakór upp á svið og söng með henni sem var alger snilld!

Þetta kvöld var sem sagt alveg einstakt! Jæja, býst við að þetta sé orðið nógu langt hjá mér en ég ákvað að hafa frekar langt blog frá mér núna því það er LOKSINS rólegt í vinnunni og því er best að nýta tækifærið meðan það gefst!

Annars er nóg að gera næstu daga enda afmælið hans Vignis að koma!! Veivei…. Við erum búin að skipuleggja RISA party á laugardaginn hjá Martine, Mariu og Charlie, en Maria og Charlie eiga einmitt líka afmæli.

Endilega kíkið á facebook síðuna.

Aur Revoir

Harps franskona

Helgarbloggið Pt. 1

2008-04-15T13:09:00.003+02:00

Antwerpen.

Við brugðum okkur í nágrannabæinn Antwerpen á Laugardeginum. Þar bjuggu 461.496 manns þann 1. janúar 2006. Kynjahlutfallið hallar örlítið á karlpeninginn eða 49,03% karlar. Atvinnuleysi mælist 16,72% og meðaltekjur um 12 þúsund evrur á mann. Á hvern ferkílómeter raðast 2257 manns og 12,41% þeirra eru útlendingar.

Lestarstöðin þar er á mörgum hæðum. Þar fengum við okkur belgíska vöfflu og var hún ákaflega gómsæt. Hin afar víðfema og yfirgripsmikla frönskukunnátta mín kom að litlu gagni þar, því þar tala þeir einhverja afbakaða þýsku sem enginn skilur og engin nennir að skilja...
Þó verslun hafi verið aðalmarkmiðið kom Antwerpen þægilega á óvart með látlausu yfirbragði sínu og vinalegu viðmóti. Raunar mun skemmtilegri borg en Brussel. Skopps fanst til að mynda ekki alls kostar leiðinlegt að sjá fólk klætt í aðra liti en svart, grátt og hvítt.
Þarna er ég á aðalverslunargötunni.
Og ég aftur, ekki búinn að versla mikið enn...
Harpa fyrir neðan styttu af manni sem heldur á afskorinni hendi sem síðar átti eftir að valda okkur miklum erfiðleikum.
Þarna í bakgrunni má sjá "hjólabar" sem verður að teljast afar sniðugt concept.
Church of our lady er býsna stór og var víst aldrei kláruð fyllilega...
Þarna má sjá Hörpu með vintage sólgleraugun sem hún keypti í búð sem hún var algerlega ástfangin af. Sólgleraugun þóttu minna á Jackie Onassis og þar mátti fjárfesta í öllum mögulegum vintage munum. Við keyptum líka skó, tösku, vasaklút og axlarbönd.
Ráðhúsið í Antwerpen. En þarna má sjá styttuna góðu af manninum með hendina, enda ætluðum við að mæla okkur mót við fólk við "handarstyttuna." Kom þá á daginn að það var nú bara önnur stytta af hendi allt annars staðar í bænum og þurftum við að bíða í óratíma sökum þess misskilnings, sem kallaði á spurninguna: "Hvað er málið með þessar hendur?"

Hér er svarið: Samkvæmt þjóðsögu var eitt sinn risi sem hét Antigoon og bjó við Scheldt ánna. Þar innheimti hann toll af hverjum þeim sem vildi yfir ánna. Ef menn neituðu að greiða tollinn hjó Antigoon einfaldlega af þeim aðra höndina og fleygði henni út í ánna. Þannig gekk það þar til Antigoon mætti ungu hetjunni Brabo sem drap risann og varpaði hendinni af honum út í ánna. Nafn borgarinnar er dregið af þessari sögu og mun Antwerpen einfaldlega þýða: handvarp.

En þrátt fyrir þjóðsögur og afskornar hendur náðum við loksins að hitta á norsku vini okkar: Alain, Svenn og Martine og fengum við okkur mexikóskan mat í Handarvarpinu.

Helgarbloggið Pt. 2

2008-04-15T10:38:00.008+02:00

Helgarbloggið kemur hér eftir pöntun, en reyndar í öfugri röð. Það sem eftir fer gerðist á sunnudeginum.

Við fórum á antík-markaðinn í Sablon og skoðuðum einglyrni, vasaúr, hárpinna, leikhúskíkja, læsingar, konsertínur og alls konar dót. Hörpu leiddist ekki.
Þarna var margt að skoða...
Verst er að dótaríið var í dýrari kantinum, svo við fórum tómhent þaðan...
Gengum framhjá þessum afar detailaða útskurði í einhverju ágætu guðshúsinu.

Þarna stöndum við yfir garðinum fyrir framan öll helstu söfnin í Brussel.

En við fórum á hljóðfærasafnið!
Eins og sjá má er handverkið ólýsanlegt. Harpsichordar, Píanó, Pumpuorgel og Dulcimerar í allar áttir. Þessi er t.d. með tveimur nótnaborðum!
Af öllum gerðum, sveigð, bogin og bein.
Með svörtum nótum.
Brúnum...

Há upp í loft.
Þeir voru meira að segja með harpsichord sem var úr fókus.
Mikla lofthæð þarf fyrir sum þeirra.

Og sjá! Þeir voru að sjálfsögðu með Hörpur líka, en enga eins sæta og Hörpu Fönn.

Þarna er Harpa að rembast við að spila á klarinett í gegn um eitthvað apparat...
Syntharnir voru nokkurra ára gamlir...
Græjunördar takið eftir..
Því miður var ekki neitt af þessu dóti til sölu.
Þetta er sennilega elsti synthi í heimi...

Spiladósir geta verið nokkuð stórar í sniðum... Svo fórum við í "lyftuna," frekar ómerkilegt fyrirbæri...
Útsýnið þó í lagi og fyrisætan líka.

Svo fórum við heim...

Laugardagurinn í Antwerpen kemur svo síðar, góðar stundir.

Gaman er að vera í Brussseeeeel!

2008-04-09T12:03:00.002+02:00

Vorið er að koma... loksins! Ég er búin að stilla upp sólgleraugum, þunnum jökkum, minipilsum og bleikum varalit í fatahenginu og búin að henda regnhlífinni. Nú verður bara valhoppað í vinnuna, bjór úti á torgi og sól! yesyes.... Við ætlum líka downtown shopping um helgina og kaupa skærgul jakkaföt á Vixa og bleik á mig. Það eru víst sumarlitirnir í ár... Svo verður farið út að skokka í veðurblíðunni annan hvern dag og á ströndina hinn.

Annars er mikið mikið að gera like always. Ég á hádegisfundum að drekka rauðvín og Vix á netinu að dánlóda music. Það var eitt geðveikt erfitt verkefni í vinnunni í gær! Scheise! Ég þurfti að panta mér mat og rauðvín af matseðli í hádeginu sem var bara á frönsku (Je ne comprends pas francois)... þetta er nú meira... Ég gerði mér því grein fyrir því í gær að ég neyddist til að taka frönskunámskeið!! (að sjálfsögðu mun ég láta EFTA borga, það er nú klárlega mikilvægur hluti af starfi mínu að tala frönsku)

Ég og Vix skráðum okkur því á frönskunámskeið sem mun hefjast nú í Maí. Vix þurfti náttúrulega líka að skella sér því allar dánlód tónlistarsíðurnar eru á frönsku!!! Ég fer á beginner námskeið en Vix fransman tók e-ð próf á netinu sem færði hann ofar (Vix er líka búinn að hertaka alpahúfuna mína (sem þið sáuð á myndunum frá Austur Evrópu)... hann er barasta ALLTAF með hana!)

yesyes... nú erum við að fara í mat til FMO svo þetta nægir í bili

Aur Revoir

Harps

Lífið í Brussel

2008-04-03T14:19:00.003+02:00

Nú hefur Austurferðinn verið nokkuð vel skrásett og tekur nú lífið í Brussel aftur við...

Á þessari einstaklega óskýru mynd má sjá f.v. Andreu, Maríu, Rannveigu og Hörpu sætu. Við héldum matarboð fyrir nokkru síðan og Rannveig og Andrea voru svo indælar að gefa okkur leirtau, enda áttum við ekki nóg af diskum fyrir heilt matarboð... Harpa bauð upp á tælenska matargerð sem var algert lostæti...

Við héldum svo partý um seinustu helgi og allir traineearnir buðu þeim sem þeir þekktu. Til að blekkja nágrannana skrifuðum við að þar væri EFTA Seminar á ferðinni, eins og sjá má á þessum virðulegu Post-it miðum.

Það kom á daginn að norsku stelpurnar þekkja ansi marga hérna í Brussel og held ég að nágrannarnir hafi ekki látið glepjast af annars lúmskum vinnubrögðum okkar... Lögreglan var heldur ekki sannfærð...
En það er hinsvegar ákaflega jákvæður siður og til eftirbreytni að veislugestir mæti daginn eftir og taki til og skúri... Ein stúlkan (ekki trainee) þreif meira að segja klósettið okkar...
Skopps var orðin ansi óþreyjufull eftir sushi og kom ég henni á óvart með einum bakka á dögunum. En hún er svo útsjónarsöm að hún bjó bara til meira úr hráefni sem við áttum til heima og úr varð jafnvel betra sushi. Reyni menn svo að greina á milli hvað þarna er keypt og hvað ekki...

Æfingarhúsnæðið okkar...

Ferðasaga 3. hluti - Bratislava

2008-04-01T15:56:00.017+02:00

Lestarstöðin í Bratislava var jafnvel enn "krúttlegri" en stöðin í Búdapest. En hún var einnig mun skítugri.
Við vissum að íbúafjöldi Bratislava væri aðeins 450 þúsund manns, en "Obchondná," sem er aðalverslunargata borgarinnar var tóm! Ef til vill spilaði þar inni að það var páskadagur. En við vorum orðin ansi örvængingarfull í leit okkar að opnum veitingastað og vorum næstum því farin á McDonalds þegar Skopps sá 1st Slovak Pub, en þar mun þjóðarréttur Slóvakíu vera langbestur. Við þangað!
Þarna má svo sjá Skopps leifa matnum sínum. "Halusky" er einhverskonar dumplings með kindaosti og er nánast óætt. Ég fékk mér gúllas sem var ekki gott. Ég var einnig ægilega spenntur að prófa þjóðarréttina og pantaði mér stórt glas af "Kofola," sem er kóladrykkur þeirra austantjaldsmanna. (Ég veit vel að það er ekkert tjald til.) En það er skemmst frá því að segja að í allri mannkynssögunni hefur aldrei, ALDREI, verið gerður verri drykkur! Ég skora á fólk að reyna að sýna fram á annað.
Harps gafst upp og fékk sér Mc...
Það láir það henni enginn sem hefur bragðað á mat úr slóvakísku eldhúsi.

Þetta er kirkja Heilagrar Elísabetar.
Þessi ber hið ákaflega viðeigandi nafn "The Blue Church" og er ægilega krúttleg.
Við líka...

Við stálumst aðeins inn, en það var engin messa í gangi, ólíkt í hinni kirkjunni sem við stálumst inn í...

Þarna er Dónáin í bakgrunni og Harpa sæta í forgrunni.
Slóvneska samgöngukerfið er fyndið.
Þetta er gamla leikhúsið í Bratislava og var byggt á árunum 1885-86. Það er hinsvegar búið að reisa einhverskonar garðskála yfir gosbrunninn.
Þetta mun vera stytta af Pavol Országh Hviezdoslav, sem þykir færastur allra Slóvaka með pennann. Skoppu fannst hann hinsvegar merkilegri fyrir þær sakir að dúfa nokkur hafði tyllt sér makindalega á höfði hans, gersamlega skeytingarlaus gagnvart ritverkum og störfum þjóðskáldsins.

Þarna er Skopps að vera sæt, eins og alltaf.
Við fundum "Sautjánuna," Harpa var skiljanlega kampakát með þann merkisfund.
Þessi kurteisi maður á víst heimili í ævintýrum H.C. Andersen og vitum við ekkert hvað hann var að gera í Bratislava. Enda skiljum við ekkert í ritmáli þeirra ágætu þjóðar.

Kirkja heilags Marteins var krýningarkirkja Ungverjalands og voru 11 kóngar krýndir þar á árunum 1563-1830. Panorama útsýni yfir nýrri hluta Bratislava. Tekin úr Bratislava kastalanum. Borgin er æðifögur og það sem betra er, hún er pínulítil og hægt að labba á milli gríðarfagurra bygginga á örfáum mínútum.

Harpa var heilluð af fjölmörgum röðum kommúnistablokka. En þær eru jú nokkrar eins og sjá má.
Slóvakía er skógi vaxin.
Kastalinn í Bratislava er allt í lagi. En það voru öll hlið lokuð í honum á Páskadegi og sönnuðu virkisveggirnir heldur betur gagnsemi sína þegar við reynum að komast þaðan aftur út.
Við reyndum bara að njóta útsýnisins í staðinn.
Þessi heitir Capuchin Church.

Einhver var að panta mynd af Hörpu að drekka bjór og hér er hún. Reyndar ekki slóvneskan, enda var fyrri reynsla okkar af þarlendum drykkjum ekki góð.

Þetta er hliðið hans heilags Michael. Er víst ævafornt.

Þarna mun vera ráðhús Bratislava, sem er bleikt.

Þeim Bratislava búum þykir gaman að leika sér með götuskreytingar sínar. Þetta er Paparazzi stytta.

Okkur þótti líka gaman að leika okkur! Eftir þetta gerðum við aðra tilraun til að borða í þessari gríðarfallegu borg, en án árangurs. Oj!

Við vorum ekkert alltof örugg í sporvagninum á leiðinni upp á lestarstöð.

Það brakaði mikið í honum og ljósin slökknuðu ítrekað, en hann skilaði okkur á leiðarenda, blessaður. Á leiðinni á brautarstöðina sáum við man hægja sér og þar biðum við í pissufýlu á lestarstöðinni með rónum bæjarins, það var indælt.

Þarna var Skopps alveg uppgefin á leiðinni aftur til Vínar.

Hún var líka uppgefin á leiðinni til Brussel.

Þar var snjór....

Ferðasaga 2. hluti - Búdapest

2008-03-28T09:53:00.030+01:00

Þarna erum við komin á brautarstöðina í Búdapest. Hörpu þótti stöðin afskaplega "krúttleg," enda fremur fábrotin samgöngumiðstöð.

Eftir afar slælegar leiðbeiningar frá heimamönnum í gegnum almenningssamgöngukerfið komumst við loks upp á hostelið okkar. Byggingarstíllinn er nokkuð magnaður í þessum hluta heims...

...jafnvel þó herbergið hafi ekki verið mikið til að tala um. Þarna er ég að gæða mér á dásamlegu súkkulaði brezel frá Vín.

Hörpu þótti lyftan ekki sérlega traustvekjandi.

Þarna erum við búin að mastera almenningssamgöngurnar og komin á Castle Hill í Buda hverfinu. Þessir tveir félagar léku fyrir okkur þjóðlög sín og var hin mesta skemmtun af.

Þetta ku vera Stefán I.

Útsýnið yfir Dónánna og borgina ofan af Buda hæðunum er stórfenglegt eins og sjá má í Panorama.

Harps: yesyes...Meira útsýni... Vix var orðinn frekar mikið ofvirkur á myndavélina og vildi taka myndir af ÖLLU!

kastalaveggur umkringdi allan gamla bæinn í Búdapest og eins og sjá má var veggurinn íburðarmikill og þjónaði vel því hlutverki að halda almúganum í burtu, enda tók það okkur hálftíma að finna leiðina í gegnum vegginn! Þetta er Fisherman's Bastion.

Vix: Þessa fínu mynd tók Skoppa, hún er svo góður ljósmyndari.

Vix, ofvirkur á myndavélina... aftur:)

(Vix: enda útsýnið stórkostlegt)

og myndefnið og fyrirsætan þá ekki síðri

Þinghúsið sést í bakgrunni, þegar horft er framhjá aðalmyndefninu, sem erum klárlega VIÐ!

Þeir eru eitthvað latir við að þrífa upp gamalt drasl þarna í A-Evrópu. Fornleifauppgröftur

Vix enn einu sinni að monta sig af Panorama myndagerðinni í símanum sínum. (Vix: aftur, enda er myndefnið ekki af verri endanum.)

Vix fransmaður....

Þetta er hinn glæsilegi Mattíhasar brunnur, en þar má sjá Konung Matthias Corvinus fara fyrir veiði með hundum og fleiru. Að fótum hans liggur stærðar hjörtur.

fallegt fallegt

Þessi stytta er frá 1901 og heitir "Tamningamaðurinn frá Hortobágy."

Loksins, loksins, fundum vid hliðið!

Chain bridge yfir Dónánna er glæsileg og þar mætast fortíðin og samtíminn.

Széchenyi lánchíd er elsta brúin í Búdapest, frá árinu 1849.

Dónáinn er 2860 kílómetrar á lengd.

Styttan af Queen Elizabeth, það voru einhverjir smáborgarar sem vildu skíra hverfið sitt eftir einhverri kerlu í Englandi.

Saint Gellért minnismerkið. Heilagur Gellért var biskup á 11. öld, en í uppreisn heiðingjanna árið 1046 ákváðu guðlausir menn að setja hann ofan í tunnu og velta honum niður alla þessa brekkur. Biskupinn lifði það ekki af og var því hæðin skírð eftir honum og þetta minnismerki reist. Ofan á þessari hæð er svo ægilegt virki, en Skopps nennti ekki að lappa upp og reyndi frekar að ljúga því að mér að þetta minnismerki væri "Citadel."

Vajdahunyad kastalinn í Várósliget. Hann var byggður á árunum 1896 til 1908. Í fyrstu mun hann hafa verið búinn til úr pappa og tré fyrir heimssýninguna árið 1896, en endurbyggður úr steini eftir það.

Við, Við sama kastala (Harps heimtaði mynd af okkur, ekki BARA af byggingum!)

Heroes' Square. Þetta torg er til minnis um leiðtoga þeirra sjö ættbálka sem stofnuðu Ungverjaland á tíundu öld. Ásamt öðrum fyrirmennum úr ungverskri sögu. Bygging þess hófst á þúsund ára afmæli þjóðarinnar árið 1896, en var ekki lokið fyrr en rúmum þrjátíu árum síðar.

(nú bannaði Harps Vixa að taka fleiri myndir af byggingum, enda var Vixi farinn að líkjast myndaglöðum þjóðverja of mikið... NEI TAKK! fyrir Hörps)

Í staðinn tók Harps 'venjulega' mynd af Vixa sínum...

Sánkti Stephens basilica. Hún er skírð eftir fyrsta konungi Ungverjalands, er hét Stefán I (ca. 975-1038.) Þarna inni geyma þeir víst hendina af honum. Ásamt þinghúsinu mun þetta vera hæsta byggingin í Búdapest, einhverjir 96 metrar, enda voru þeir víst 54 ár að byggja þetta ferlíki. Ég náði henni ekki á eina mynd...

sama sama... (Vix greinilega EKKI að hlýða Hörpu!)

Eftir að Harpa hafði rifið símann af Vixa og sett hann í töskuna hjá sér, héldum við á indverskan stað, sem var alveg frábær! Svo hélt Harpa að hún hefði fundið stað drauma sinna í formi Fondu-pöbbs, en vongrigðin voru mikil þar sem 'súkkulaði' fondue-ið bragðaðist sem kakósúpa með ávöxtum!

Eftir það héldum við dauðþreytt í háttinn, enda planið að vakna snemma og taka lestina til Bratislava!

Ferðasaga 1. hluti - Vín

2008-03-26T14:08:00.018+01:00

Við fengum okkur semsagt þennan fínasta díselfólksbíl og keyrðum á fimmtudagsnóttinni til Vínar. Það snjóaði á leiðinni og var Autobahnið því ekki eins skilvirkt og ætla mætti... þetta skiptið... En þessi hálfi sólarhringur verður afgreiddur með þessari einu ljósmynd.

Við komumst að því að svokallaður interntional check in time er klukkan hálf þrjú, þannig að við undum okkur bara rakleiðis í sight-seeing. Þetta mun vera kirkja Heilags Stefáns.
Hún er mjög stór.

Það er eitthvað verið að renóvera hana.Harpa að klappa dráttarklárunum sem voru með eyrnaskjól.

Þetta hús mun vera brúkað til tilbeiðslu, en við sáum það bara frá veginum og veit ég því ekki við hvaða ágæta dýrling þessi bygging er kennd við...
Þetta er hinsvegar þinghúsið.
Þar er engu til sparað og er íburður þar nokkur.

Schönbrunn er þó sennilega orðabókaskilgreiningin á íburði. Hún er dálítið stór, en hafa skal í huga að hér er um að ræða "sumarbústað" Habsburg ættarinnar.Þetta er smá sýnishorn af kastalagarðinum.
Þessi mynd nær kannski einum tíunda hluta af stærð hallargarðarins. Þarna á hæðinni er svona smá útibú frá hinum eiginlega sumarbústað.

Aðallinn í Vín lét sér ekki leiðast og lék sér í völundarhúsum. Það gerðum við Harpa líka, en vorum orðin dálítið þreytt á gríninu fyrir rest.
Þarna mátti útgangurinn alveg fara að sýna sig...

Völundarhús sem slík eru vafalaust draumur hvers garðyrkjumanns.
Harpa dáist að útsýninu úr "útibúinu" og lætur sig dreyma um að eiga eitt slíkt sjálf einhvern daginn....
Þarna fengum við okkur nestið okkar sem við tókum með frá Brussel. Hrafnarnir á staðnum voru mjög áhugasamir um það. Þess má geta að í hallargarðinum er eitt stykki dýragarður sem einhver prinsessa pantaði... Þar eru nashyrningar og fleira... Harpa er búin að lofa að fara með mig í dýragarð seinna...
Hvergi til sparað...
Við fengum að leika okkur eins og aðallinn gerði forðum daga.
Svo var þarna þessi dýrindis páskamarkaður þar sem mátti bragða allskyns góðgæti. Við fengum okkur súkkulaði, brezel, einhvern fokdýrann kartöflurétt og var það hin mesta skemmtun.

Ráðhúsið í Vín.

Þetta er hinsvegar alvöru höllin, ekki eins flott... Þarna vorum við orðin ansi þreytt og héldum upp á hótel til að fá okkur smá blund.

Þetta er Hofburg palace .

Þarna erum við á einhverju prýðistorgi þarna í miðbænum um kvöldið, allt hið glæsilegasta.Lofthæð í Vín er öllu meiri en maður á að venjast. Síðan röltum við um miðbæinn að kvöldi til og fengum okkur ágætis ítalska matseld.

Daginn eftir tókum við svo lestina til Búdapest. Meira síðar...

Góðir gestir

2008-03-20T08:45:00.006+01:00

Við höfum komist að því að Belgar þrífast nær eingöngu á brauði...

Snædís og Sigurjón kíktu í heimsókn og var farið víða um Brussel-borg með mikilli hjálp staðsetningartækisins Margréti (sem er n.b. ekki skírð í höfuðið á móður minni.) Þau hjónakornin og dóttir þeirra prufuðu öll helstu belgísku delicatessen, sem munu vera vöfflur, súkkulaði og franskar! Harpa mun hafa beðið í hálftíma eftir þjóðarréttinum frités, sem eru einfaldlega franskar með majónesi, en.... þær eru bornar fram í einhversskonar cone!!!!

Sökum moonlighting vinnu minnar hef ég sjálfur hins vegar ekki einu sinni komist á Grand Place ennþá. En þarna vorum við nýkomin af hinum prýðilegasta miðjarðarhafs veitingastað... Þá var einnig farið á einn Belgískan fancy stað, sem var svo alls ekkert svo fancy, en þar fékk þó Sigurjón ís með vodka sem hann var hæstaánægður með. Svo fórum við á einn tælenskann og einn víetnamskan sem var stórgóður...

Á sunnudeginum fórum við svo á flóamarkaðinn, sem er hreint út sagt magnaður.
Þangað ætlum við að fara aftur til að kaupa eitthvað glingur og dót í okkar fábrotnu íbúð.
Svo fórum við í bíltúr seinni partinn þar sem við byrjuðum að heimsækja "minnsta bæ í heimi" en sú nafngift þótti okkur sérlega loðin. En bærinn var engu að síður ákaflega smár og krúttlegur að sjá, en þar rigndi mikið og nenntum við því ekki að fara út. Þess í stað ákváðum við að skoða kastala sem þar var í næsta nágrenni. Okkur til þónokkurar undrunar hafði Hare Krishna söfnuðurinn keypt kastalann á tíunda áratugnum og breytt honum í einhverskonar spiritual resort. Það er skemmst frá því að segja að við vorum skíthrædd við að verða heilaþveginn á staðnum og drifum okkur því til Bastogne, en þar mun einhver rosalegasta orusta WWII hafa farið fram; the battle of the bulge!
Rétt fyrir utan bæinn má sjá minnismerki um þá rúmlega 80 þúsund Bandaríkjamenn sem týndu lífinu þarna. Þessi 120 þúsund nasistar sem dóu fengu vitanlega ekkert minnismerki. Sigurjón heldur friðarmerkinu á lofti og er sinni kynslóð til sóma.

Svona tæki ku vera einstaklega vel til þess fallið að eyða mannslífum, ósköp píslarlegur samt sem áður, á stærð við fólksbíl.

Í hádeginu er ég svo að fara að skrá mig í frönskunámskeið, er að reyna að plata Hörpu með, sjáum hvernig það gengur....

Svo erum við að fara núna eftir vinnu að sækja bílaleigubílinn okkar, kveikjum á Margréti og svo er bara páska-road trip. Jíha! Vín, Búdapest og Bratislava...

Páskaferð!!!

2008-03-17T16:18:00.002+01:00

Páskafríið mun ekki vera af verri endanum. Förinni er heitið til Vínar (Austurriki), thaðan til Budapest (Ungverjaland) og thaðan til Bratislava (Slovakia).

Loksins loksins er eg farin a ferdina aftur, enda ordin half eirdarlaus ad sitja svona a rassgatinu a sama stadnum samfellt i heilar 2 vikur!!!

Vid leigdum bilaleigubil og munum bruna til Vinar a fimmtudeginum. Thetta er ekki nema 12 tima ferdalag, sem er natturulega ekki neitt! piff piff....

Thar eydum vid svo fostudeginum i goda vedrinu sem Vix er buinn ad lofa mer! Auk thess ætlum vid ad liggja i leti a fína Austurríska sveitarsetrinu sem vid pöntudum og borda jardaber, fara i romantíska gönguferð um garðinn, drekka austurrískt kaffi, lata einhvern spila a fidlu fyrir okkur, drekka austurrískt vín og eitthvad svona meira snobb sem eg kann ekki alveg á.... endilega gefid mer komment hvad fleira er haegt ad gera i snobb-borginni Vín!!!

yesyes.... svo lestumst vid til Ungverjalands, thar sem ekki má fara med bilaleigubilinn til Austur-Evropu. Vix glæpó er samt að spá í að stelast yfir með bílinn. Harps lögfræðingur er að vinna í því ad finna glufu í bílaleigusamningnum...

Thar gistum vid a odyrasta hostelinu sem vid fundum!!! eftir allt splurge-ið i Vín!

Thadan höldum vid svo til Slovakiu og gistum eina nott (eftir ad finna geusthouse thar)...

A manudaginn keyrum vid svo aftur til Brussel and back to work on tuesday!

bissí bissí bissí

En annars verða þessir 5 manuðir hér í Brussel fullir af fullum gestum!!!!! Mamma og pabbi eru nuna i heimsokn og svo er von a foreldrum hans Vignis í apríl. Mari-Lis, eistneska vinkona mín síðan í Konstanz, kemur núna eftir páska. Dóra sæta kisulóra ætlar vonandi líka að kíkja, kannski auk slínanna allra! Maggí og Leifur eru líka að spá í þessu, auk Sólveigar og Luca. Svo er von á henni Helgu sætu í sumar...:) (vonandi er ég ekki að gleyma neinum:)

Allir aðrir eru auðvitað velkomnir, á meðan pláss og tími leyfir.

Au revoir!

Harps franskona

St. Patricks Day

2008-03-14T18:02:00.003+01:00

Hér erum við i góðum fíling í St. Patricks partíi í gær með vinnufélaga okkar...

GRÆN!!!

Mamma og pabbi eru í heimsókn og dekra okkur alveg í tætlur:) Út að borða... namm, namm, namm... Eins og flestir vita er Brussels borg matar og gourmet þannig ad alls ekki slæmt að geta notið þess aðeins......

og ferð í stærsta supermarkaðinn í Brussel!

Thannig ad á næstu mynd af eldhúsinu okkar verða margir kryddbaukar! Og glitta í risa bumbu á okkur:)

Thank god its Friday... nú er mál að drífa sig úr vinnunni!!!

Setjum inn fréttir af væntanlegri páskaferð.... Vín, Budapest og Bratislava.....yesyes....

Til then... étið snjó.

Harps

Hello Everybody!

2008-03-11T20:08:00.003+01:00

Verd ad lata ykkur vita af thessu:

http://www.primaverasound.com/index.php?idioma=en&sec=home

Thetta er alveg magnad festival... Veiveivei:)

Thad sem buid er ad stadfesta er td:

Animal Collective !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Caribou !!!!!!!!!!!!
Cat Power
Deerhunter
Dinasaur Jr.
Explosions in the sky
Holly Golightly
Man man
Mi and L'au !!!!!
Mount Eerie !!!!!!!!
MV & EE !!!!!!!!!
The Notwist
Okkervil River
Portishead !!!!!!!!!!
Six organs of Admittance !!!!!!!!!!!!!!!!!!

uff..... meika ekki ad skrifa meir. Thid getid sed restina a heimasidunni theirra...

Thetta line-up er klarlega ekki af verri endanum, o seisei..... thetta er vaegast sagt STORKOSTLEGT! Og line-upid er ekki tilbuid!!!! Og ekki skemmir stadsetningin fyrir! (Eg er gersamlega ad missa mig yfir thessu eins og thid sjaid:))

NU ER SKO MALID AD SKELLA SER TIL BARCELONE 29. - 31 MAI!!!

Vid erum pottthett ad fara og munum kaupa midana um leid og vid faum utborgad fra EFTA. Thid sem viljid join us commentid her.

The "Grand Tour"

2008-03-11T08:43:00.005+01:00

Okkur datt i hug ad gefa ykkur the "grand tour" af okkar storglaesilegu ibud...

Thetta er semse thar sem gengid er inn og tharna ma sja mig a leidinni i vinnuna i morgun...

Thetta er svo koniaksstofan. Thad sem ekki sest, er ad handan vid thessi glaesilegu gluggatjold eru svalir. Tharna var Harpa a leidinni ut ad borda. Vid forum a Morokkoskan stad og fengum svo bara kjotsupu med mondlum og sveskjum, en thad var aegilega gaman...

Eldhusid er glaesilegt og til margra hluta nytsamlegt. Vid eigum til alveg thrjar tegundir af kryddum og annad eins af spennandi hraefnum. En Harpa aetlar ad nyta Thailensku og Vietnomsku matreidslunamskeidin a naestunni... heppinn eg!!!

Ef ske kynni ad Oli kaemi i fondu-bod thykir rett ad syna myndir af klosettinu. Synist ther ekki vera i lagi med adstoduna Oli?

Allt mjog fint...

Her er svo the master bedroom, gridarlegt skapaplass baedi fyrir framan og aftan rumid, glaesilegt utsyni, nattbord beggja megin og margar hillur. (Mjog gott fyrir folk sem elskar ad vera uppi i rumi.)

Fyrsti posturinn okkar var ekki af verri endanum. Tveir midar a tonleika med tveimur af okkar uppahaldstonlistarmonnum; Jana Hunter og Phosphorescent (og lika Mariee Sioux og Alela Diane.) Thad er reyndar svo mikid af tonleikum her i Brussel ad vid vitum eiginlega ekkert hvad vid eigum ad fara a...

Harpa a skrifstofunni... Hun er reyndar sjaldnast thar, er yfirleitt a fundum eda i hadegismat.

Ferðin til Brussel

2008-03-10T17:21:00.002+01:00

Eg sagdi semsagt skilid vid Vidskiptabladid og keypti mer mida til Brussel med astinni minni, thar sem vid munum vinna fyrir friverslunarsamtok Evropu. Ulfur i saudagaeru sogdu margir thegar eg hof storf a VB, hvad skyldi folk segja nu...
Eg ad thykjast vera eitthvad threyttur i lestinni fra Amsterdam...

A medan Harpa er eldhress, buin ad vera a nanast samfelldu ferdalagi i marga solarhringa, yfir halfan hnottinn...

Vid hittum fyrir Rannveigu nokkra sem var med Horpu i logfraedi, theim fannst eitthvad hlaegilegt vid ad nota kort, enda ku thaer badar vera vidforular...

Metro-id getur verid lyjandi...

Thad rignir vist i Brussel, en thad er allt i lagi vegna thess ad Skoppu thykir svo gaman ad vera med regnhlif...

Harpa komin i sukkuladid... (eg fekk mer lika og thad var unadslegt)

Kvedja

Vignir

Brussel

2008-03-10T17:16:00.000+01:00

Vid Vix erum ad vinna baedi sem trainee's hja EFTA i Brussel og verdum herna amk naestu 5 manudina... !

I love Brussels! Eg a eftir ad breytast i kaffisjukling og alkaholista (hmmm.... sem eg var kannski fyrir;)) thvi i vinnunni eru FUNDIR FUNDIR FUNDIR og svo er 2 tima lunch, thar sem yfirleitt er hellt i sig sma raudvini eda hvitvini.... enginn tharf sem sagt ad spurja sig af hverju Harps elskar Brussel:)

Ibudin okkar er alveg otrulega flott! Hun er "naestum thvi" eins fin og Laugo (piff.... thad er ENGIN ibud eins fin og Laugo!)... hun er med svolum, svefnsofa og ollum nutimathaegindum, meira ad segja uppthvottavel... ja og straujarni!!! Eg og Vix straujudum i fyrsta skiptid i sidustu viku!!!

Eg og Vix erum buin ad akveda ad vera alveg jafn skemmtilegir nagrannar og vid (eda kannski adallega eg) vorum a Laugo... thad er pottthett einhver Curver sem byr vid hlidina a okkur sem a eftir ad fila okkur i taetlur!

Vix aetlar ad setja inn nokkrar myndir a eftir...till then... RESPECT og risaknus til Islands,
Harps